thumb|Odznaka Batalionu Kuperjanova thumb|Oficerowie Batalionu Kuperjanova Partyzancki Batalion Kuperjanova (est. Kuperjanovi partisanide pataljon) – estoński ochotniczy oddział zbrojny w latach 1918–1919.
Historia Latem 1918 roku porucznik Julius Kuperjanov opracował plan przeprowadzenia mobilizacji na obszarze okręgu Tartu do oddziałów, które miały przejąć władzę po wycofaniu się okupacyjnych wojsk niemieckich. Nawiązał też kontakt z działaczami niepodległościowymi w Tallinnie. Wczesną jesienią tego roku Kuperjanov przedostał się do Tartu, gdzie rozpoczął formowanie oddziału samoobrony. Po rewolucji październikowej w Tallinnie powstał Tymczasowy Rząd Estonii, który powołał formację obrony terytorialnej Kaitseliit. Stacjonujący w Tartu sztab niemieckiego LX Korpusu Armijnego nie przekazał jednak Estończykom władzy, ani uzbrojenia. Mianowany komendantem miejscowego Kaitseliitu porucznik Kuperjanov na czele oddziału konnego porozumiał się z Niemcami, którzy opuścili miasto. 23 grudnia otrzymał on od pułkownika Johana Laidonera, głównodowodzącego armią estońską, rozkaz sformowania oddziału partyzanckiego. Odbyło się to z pomocą pułkownika Ernsta Limberga, dowódcy 2 Dywizji Piechoty. W skład oddziału weszli ochotnicy z Tartu i okolic, głównie młodzież studencka i członkowie Kaitseliit.