Karol Kłosowski (ur. 1 lutego 1882 w Piłatkowcach w dawnym powiecie borszczowskim, zm. 4 lutego 1971 w Zakopanem) − artysta i pedagog związany z Podhalem, malarz, rzeźbiarz, twórca wycinanek ludowych, działacz społeczny, mąż poetki Katarzyny Sobczakówny.

Rodzice Karola Kłosowskiego: Michał i Eudoksja ze Skoczylasów, byli prostymi chłopami mieszkającymi w dworskiej wsi na Podolu. On sam w wieku dziewięciu lat rozpoczął naukę w miejscowej sześcioklasowej szkole powszechnej. W tym samym czasie stracił ojca i musiał pomagać matce w utrzymaniu rodziny. Jego zdolności artystyczne zostały zauważone przez miejscowego dziedzica, Antoniego Józefowicza, który w 1895 roku uzyskał dla niego stypendium na dalszą naukę w C.K. Szkole Zawodowej Przemysłu Drzewnego w Zakopanem.

Po pięciu latach uzyskał dyplom ukończenia szkoły. Dzięki kolejnemu stypendium mógł kontynuować naukę w Państwowej Szkole Artystyczno-Przemysłowej w Krakowie, której wydział stolarstwa artystycznego ukończył w 1903 roku. Dotacja, którą uzyskał od prywatnej fundacji Tadeusza Czarkowskiego-Golejowskiego, umożliwiła mu podjęcie studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, ale po roku została cofnięta, co zmusiło Kłosowskiego do powrotu do kraju. Został przyjęty do krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył w 1907 roku.