Przed odjazdem usiłuje nakłonić siostrę do opuszczenia klasztoru i zamieszkania w miejscu, gdzie mogłaby przeżyć rewolucję, dziewczyna jednak odmawia.
Do klasztoru przybywają rewolucyjni komisarze, którzy wyprowadzają z niego Blankę, uznając, iż młoda dziewczyna została zmuszona do wstąpienia do zakonu. Kapelan sióstr, zmuszony do ukrywania się z powodu niezłożenia przysięgi na konstytucję cywilną kleru, opuszcza klasztor. Blanka i Konstancja nie mogą złożyć ślubów wieczystych z powodu dekretu rządowego zabraniającego ich składania na terytorium Francji. Klasztor zostaje obrabowany przez sankiulotów.
Blanka zwierza się matce Marii ze swojego strachu. Ta kilka dni później proponuje wszystkim zakonnicom złożenie ślubu męczeństwa w intencji ocalenia religii we Francji. Przełożona uznaje jednak, iż mniszki nie mają prawa szczególnie ubiegać się o męczeństwo. Wkrótce później władze rewolucyjne informują karmelitanki o zakazie prowadzenia życia zakonnego i o konieczności opuszczenia klasztoru. Ostatniego dnia przed wyjazdem, pod nieobecność przełożonej, która udała się do Paryża, matka Maria po raz drugi proponuje siostrom złożenie ślubu męczeństwa;