pragnie jednak, by uczyniły to jednomyślnie. Wszystkie zakonnice zgadzają się, boją się jedynie, by sprzeciwu nie wyraziła Blanka, uważana za najsłabszą psychicznie i pełną strachu. Faktycznie, w tajnym głosowaniu pada jeden sprzeciw, jednak Konstancja oznajmia publicznie, iż to ona w pierwszej chwili przestraszyła się męczeństwa. Po złożeniu przysięgi Blanka ucieka z kaplicy.

Siostry zostają zmuszone do zamieszkania osobno, jednak nie prowadzą życia świeckiego, co staje się przyczyną ich osądzenia i skazania na śmierć. Tymczasem zostaje zgilotynowany ojciec Blanki. Matka Maria od Wcielenia odnajduje dziewczynę i przygotowuje dla niej i dla siebie kryjówkę. Na wieść o wyroku skazującym zakonnice na śmierć pragnie jednak dołączyć do nich. Kapelan przekonuje ją, że ślub męczeństwa złożyła przed Bogiem, nie zaś przed siostrami, i nie powinna na siłę poszukiwać męczeństwa, skoro sama nie została aresztowana.

Odbywa się egzekucja karmelitanek. W ostatniej chwili do sióstr dołącza Blanka i ginie razem z nimi, wolna już od strachu przed śmiercią.