Cechy utworu Autentyczna historia karmelitanek została w utworze Bernanosa poważnie przetworzona. Autor zmienił imiona zakonnic, z wyjątkiem postaci Konstancji, oraz wprowadził do grupy męczennic całkowicie fikcyjną postać Blanki. Przypisał również fakt złożenia ślubu męczeństwa matce Marii od Wcielenia, podczas gdy w rzeczywistości jego inicjatorką była przełożona, matka Maria od św. Augustyna. Ponadto opisał śmierć przeoryszy sprawującej funkcję przed matką Marią, podczas gdy w rzeczywistości zginęła ona na gilotynie razem z innymi siostramiM. Wierzbicka, Nota tłumacza [w:] G. Bernanos, Dialogi karmelitanek, Instytut Wydawniczy „Pax”, Warszawa 1985, , s.185.. Zmiany te Bernanos zaczerpnął z noweli von Le Fort, jednak również w odniesieniu do tego tekstu nie był całkowicie wierny, usuwając z niego postać opiekunki Blanki, wprowadzając zaś jej brata.

Dialogi karmelitanek są w pierwszej kolejności refleksją nad obecnością lęku w życiu człowieka. Proces jego działania, a następnie pokonania, wyraża postać Blanki.