Źródła różnią się co do liczby zbudowanych maszyn. Według niektórych źródeł zbudowano tylko jeden egzemplarz w wersji Ka-2 z silnikiem gwiazdowym Jacobs L-4MA-7 i łącznie powstało 239 maszyn Ka-1 (jedna w wersji Ka-1 KAI) i jedna Ka-2, według innego zbudowano łącznie nie więcej niż 95 maszyn, z czego do 60 mogło należeć do typu Ka-2.
Szacuje się, że do 50 maszyn trafiło do jednostek wojskowych przed końcem wojny. Niektóre z nich służyły w jednostkach artyleryjskich choć najprawdopodobniej żadna z nich nie została użyta bojowo w roli samolotu obserwacyjnego czy towarzyszącego.
Po wodowaniu lotniskowca eskortowego „Akitsu Maru” część wiropłatów została przystosowana do roli zwalczania okrętów podwodnych. W tej roli z racji bardzo małego udźwigu operowały one w wersji jednoosobowej i uzbrojone były w dwie małe 60-kilogramowe bomby głębinowe. Były to pierwsze uzbrojone wiropłaty użytego bojowo. Operowały one z pokładu „Akitsu Maru” oraz z lotnisk lądowych patrolując obszary nad cieśninami Tsugaru i Koreańską.
Konstrukcja Kayaba Ka-1 był jednosilnikowym, dwuosobowym wiatrakowcem o konstrukcji mieszanej. Załogę stanowili pilot i obserwator w otwartych kokpitach w układzie tandem (jeden za drugim).