thumb|200px|Megaduks Aleksy Apokauk (1341–1345) w stroju urzędowym. Megaduks (gr. μέγας δούξ, megas douks, „wielki wódz”) – jeden z najwyższych urzędów w późnym Cesarstwie Bizantyńskim. Zlatynizowana forma megadux powstała z greckiego μεγαδούξ. Greckie słowo δούξ oznacza wodza, dowódcę.
Urząd został utworzony przez cesarza Aleksego I Komnena, który zreformował flotę cesarską łącząc pozostałości prowincjonalnych eskadr w jedno pod dowództwem megaduksa. Za pierwszą osobę noszącą tytuł megaduksa uważa się szwagra Aleksego I Komnena – Jana Dukasa, który w 1092 roku otrzymał zadanie powstrzymania emira tureckiego Tzachasa (Czaka-beja). Istnieje jednak dokument z grudnia 1085 roku, wymieniający mnicha Niketasa, zarządcę majątku nieznanego z imienia megaduksa. Prawdopodobnie urząd megaduksa wywodzi się z posiadającego podobny zakres zadań stanowiska "wodza floty" (δούξ τοῦ στόλου), które ok. 1086 roku objął Manuel Butumites, a w 1090 roku Konstantyn Dalassenos.