Przedwojennymi celami politycznymi postawionymi Czechosłowacji przez Karla Kramářa, pierwszego czeskiego premiera, było dążenie do utworzenia silnego i rozległego państwa czeskiego w granicach historycznych, połączonego wspólną granicą z Rosją (jego ambicje obejmowały zajęcie południowej Polski, zachodniej Ukrainy, Śląska, Słowacji, Łużyc i północnej Austrii)Marek Kazimierz Kamiński, Konflikt polsko-czeski 1918–1921, Warszawa: Neriton 2001.„(...) Przedstawiciele pięciu potęg państwowych wysłuchali sprawozdań Kramařa i Beneša. Czecho-Słowacy żądają, aby wolno im było utworzyć państwo w granicach dawnego królestwa czeskiego, z 13-a milionami ludności. Żądają przeto dla siebie całych Czech, Moraw, Śląska [Austriackiego] i Słowacji. Dalej żądają sprostowania granic w okolicy Kłodzka na Śląsku pruskim, koło Opawy, w okolicy Raciborza nad Odrą, oraz w okolicy Gmund i Thommenau w Dolnej Austrii. Czecho-Słowacy skłonni są do złączenia się z Rusinami, mieszkającymi nad górną Cisą, jeżeli ci sobie tego życzą, tak samo chętnie złączą się z obszarem południowych Słowian, gdyż w taki sposób Niemcy zostaliby na zawsze odcięci od Wschodu. Nowe państwa słowiańskie, nie posiadające dostępu do morza i Włoch, zyskałyby przez takie połączenie na zwartości i sile.