Porozumienie nie miało rozwiązać konfliktu, po tymczasowym rozdzieleniu strefy wpływów o ostatecznym rozgraniczeniu miały zdecydować poszczególne rządy. Strona polska nie ukrywała jednak, że podział taki ją zadowala i dążyła do utrwalenia status quo. Etniczne kryterium podziału nie zostało jednak zaakceptowane przez rząd w Pradze, który przedstawiciele już wcześniej przedstawiali pretensje historyczne wobec całego regionu(dostęp 2019-10-19) „Prawa historyczne tak, ale w tym czasie było jasne, że prawa historyczne nie miały tak dużego znaczenia, jak względy ekonomiczne i transportowe. Eduard Beneš, który wówczas negocjował dla swojego kraju we Francji, był w pełni świadomy, że dla Czechosłowacji nie można uzyskać całego Śląska Cieszyńskiego. Dlatego przedstawiał argumenty ekonomiczne i komunikacyjne.” The Czechoslovak-Polish war of January 1919 – A brief clash with lasting consequences Wywiad Toma McEnchroe z czeskim historykiem Jiřim Friedlem z 29.01.2019.. W obu państwach występowały mocarstwowe ambicje do stworzenia możliwie największych obszarowo krajów i w tym celu używano wszelakich możliwych argumentów.