Ołtarz wraz z obrazem znajdował się w bydgoskim kościele karmelitów, aż do jego zburzenia przez pruskie władze zaborcze. Następnie wraz z innymi elementami wyposażenia został przeniesiony do kościoła farnego. W czasie prac renowacyjnych fary przeprowadzonych w latach 1819–1829, został umieszczony w obecnym miejscu, na wschodnim zamknięciu nawy północnej. Obecnie jest on drugim czczonym wizerunkiem maryjnym w tej świątyni obok „Madonny z Różą” w ołtarzu głównym, zwanym Matką Bożą Pięknej Miłości.
Obraz namalowany jest na płótnie i dublowany na desce. Przed rekoronacją wizerunku w 2001 roku dokonano konserwacji dzieła. Nadzorował ją Andrzej Trochimowicz, a renowacji i pokrycia złotem sukienek i koron oraz uzupełnienia ich szlachetnymi kamieniami dokonał jubiler Andrzej Janicki. Swymi ofiarami przyczynili się do tego także liczni fundatorzy prywatni.