Zygmunt Merzbach (ur. 1800 lub 1801 w Poznaniu, zm. 1852 w Warszawie) – polski tłumacz, księgarz i wydawca oraz niemieckojęzyczny poeta żydowskiego pochodzenia.
Urodził się w rodzinie żydowskiej, jako syn kupca poznańskiego Henryka Merzbacha i jego żony Balbiny (zm. 1849)Grób Balbiny Merzbach w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie. Jego braćmi byli Ludwik Merzbach i Samuel Henryk Merzbach. Około 1816 przeprowadził się do Warszawy, gdzie rozpoczął pracę jako buchalter. W 1830 wraz z bratem Henrykiem założył księgarnię przy ulicy Miodowej. Z czasem przy księgarni powstała wypożyczalnia i czytelnia. W spółce Zygmunt zajmował się korektą i redakcją wydawanych książek. Z zysków z księgarni wspomagał poetów. W latach 1830–1852 wydawnictwo braci Merzbachów wydało około 600 książek. Za wydanie dzieła Michała Oczapowskiego Gospodarstwo wiejskie obejmujące w sobie wszystkie gałęzie przemysłu rolniczego teoretyczno-praktycznie wyłożone przez Michała Oczapowskiego Zygmunt Merzbach został w 1849 obdarowany przez cara Mikołaja I Romanowa brylantowym pierścieniem.