thumb|280px|Pneumatyczny kafar wbijający pal w dno Odry. Baba zawieszona na haku samochodowego dźwigu ustawionego na barce rzecznej. Obok stoi sprężarka (żółta) dostarczająca wężem powietrze do baby. Na powiększeniu baba Kafar – urządzenie budowlane służące do wbijania pionowych pali w ziemię lub w dno zbiornika wodnego. Nazwa wywodzi się z Począwszy od czasów średniowiecza przez wiele stuleci terminem kafar określano wciągarkę.. Kafary wykorzystuje się podczas palowania – robót budowlanych wykonywanych najczęściej na grząskich lub niedostatecznie stabilnych gruntach oraz w budowlach nawodnych.
Historia thumb|left|Abhandlung vom Wasserbau an Strömen, 1769
Zanim pojawiły się pierwsze kafary, do robót palowych stosowano ręczne młoty. Wraz z pojawianiem się pierwszych kieratów i żurawi w czasach antycznychWitruwiusz, O architekturze ksiąg dziesięć., prawdopodobnie pojawiają się kafaryW dziele Witruwiusza w III księdze rozdz. 4 wspomniane jest o kafarach, jednak brak jest szczegółowych informacji, że takie maszyny budowano.. W łacinie klasycznej słowo festuca oznacza babę kafaru, bijak, tłukS. Plezia, Słownik łacińsko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998..