W 1918 roku, zarząd Oddziału Czarnohorskiego TT prowadził negocjacje z zarządcą dóbr skarbowych w Worochcie. Ich celem miała być odbudowa schroniska, czy przynajmniej wzniesienie koliby. Rozmowy nie osiągnęły zamierzonego rezultatu ze względu na brak siły roboczej. Z kolei z powodu braku środków finansowych, do celów noclegowych nie dostosowano baraku pozostawionego przez wojska rosyjskie.
Po I wojnie światowej W 1922 roku TT przekształcono w Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, jednocześnie reaktywując Oddział Stanisławowski. On to, wspomagany przez oddziały Czarnohorski i Lwowski, był inicjatorem budowy kolejnego schroniska na Zaroślaku. Budową kierowali ówczesny prezes – Antoni Firich i sekretarz – Burgel. Wzorem schroniska na Markowych Szczawinach pod Babią Górą, wyemitowano udziały budowy schroniska, których zakup upoważniał do dwóch bezpłatnych noclegów we wzniesionym w ten sposób budynku. 19 czerwca 1927 roku, o godzinie piętnastej, miało miejsce otwarcie i poświęcenie schroniska. Jednocześnie nadano mu imię mjr. Henryka Hoffbauera – propagatora turystyki w Karpatach Wschodnich. Był to piętrowy drewniany budynek z werandą i świetlicą. W 1929 roku rozbudowano piętro i poddasze. Pokoje znajdujące się właśnie na piętrze mogły być dodatkowo podnajmowane turystom.