Komórka, która nie zmienia swego stanu, nie będzie wysyłała żadnej informacji do swego otoczenia natomiast, gdy nastąpią zmiany w jej stanie, komórki w całym otoczeniu otrzymają taką wiadomość i na jej podstawie sprawdzą reguły przejścia, nie badając swego otoczenia. To jest drugi krok.
Trzeci, a zarazem ostatni krok polega na wykorzystaniu do obliczeń tylko komórek w stanie przejściowym. Jeżeli drugi krok polegał na wysyłaniu sygnałów tylko od komórek w stanie przejściowym, ale pozostawieniu badania całej przestrzeni, to istotą trzeciego kroku modernizacji algorytmu jest ograniczenie badania przestrzeni wyłącznie do komórek w stanie przejściowym.
Jako przykład skutecznego zastosowania można rozpatrywać proces rozrostu ziaren. Fragment przestrzeni z rosnącym ziarnem pokazano na rysunku 2. W dowolnym procesie rozrostu kryształu lub ziarna, można wyróżnić trzy strefy. W pierwszej strefie (a) nie następują jeszcze żadne zmiany stanu początkowego. W drugiej strefie (b) takie zmiany już nastąpiły i dalsze zmiany już nie zajdą. Ostatecznie, w trzeciej strefie (c) zachodzą natomiast zmiany w rozpatrywanej chwili czasu i dlatego też, tylko ta trzecia strefa może być wykorzystana w obliczeniach.