W wyniku tego dla zrealizowania jednego kroku czasowego należy po kolei (strzałki na górze rysunku) zbadać całą przestrzeń pod względem sprawdzenia reguły przejścia, przy czym dla każdej komórki jest badane całe jej otoczenie. We frontalnym automacie komórkowym kierunek przekazywania informacji jest odwrócony, jak pokazano na rysunku 1b. Jest to pierwszy krok, który nie daje jeszcze żadnych korzyści, ponieważ również w tym przypadku należy przejść po całej przestrzeni i nie ma różnicy, czy komórka będzie zbierała informację, czy ją rozsyłała.
220px|noframea) 215px|noframeb) Rys. 1
Różnica między tymi algorytmami powstaje, jeżeli będziemy rozpatrywać stany ustalone i przejściowe. Jeżeli w otoczeniu komórki nie zachodzą żadne zmiany, pozostaje ona w tym samym stanie bez zmian i można mówić, że znajduje się w stanie ustalonym. Odwrotnie, jeżeli w otoczeniu komórki następują zmiany i spowoduje to zmianę jej stanu, będzie ona w stanie przejściowym. Już w tym momencie pojawiają się różnice między tymi dwoma algorytmami, ponieważ przy zbieraniu informacji z otoczenia nie powstają żadne okoliczności wskazujące na to czy zbierać taką informację, czy też nie. Natomiast przy rozprowadzaniu informacji od komórki jest to podstawą do podjęcia tej czy innej decyzji.