Gierasim postanowił zostawiać Mumu w pokoju w dzień i wyprowadzać na dwór w nocy. Nie wiedział, że podczas jego nieobecności pies szczekał. Służba przymykała na to oczy. Pewnej nocy po spacerze Mumu obszczekała kręcącego się obok posiadłości pijaka. Hałas obudził dziedziczkę. Na polecenie zarządcy kilku służących bez powodzenia próbowało włamać się do pokoiku Gierasima. W końcu stróż obiecał sam pozbyć się psa. Godzinę później Gierasim w świątecznym ubraniu wyprowadził Mumu na sznurku. Udał się do karczmy, gdzie zamówił dla niej barszcz z mięsem i chleb. Podczas gdy pies jadł, z oczu Gierasima kapały łzy. Następnie stróż skierował się w stronę rzeki. Z przybudówki przy drodze zabrał dwie cegły. Na przystani wszedł z Mumu do łódki i popłynął za miasto. Tam na środku rzeki przywiązał do smyczy cegły i wrzucił Mumu do wody.