Następnie doszło do walki między zwolennikami Rajmunda a zwolennikami Boemunda - częściowo tłem konfliktu była autentyczność Włóczni, lecz głównym motywem było utrzymanie kontroli nad Antiochią.
Prawdopodobnie zaoferowano mu koronę Królestwa Jerozolimy, którą odrzucił. Ostatecznie tytuł ten otrzymał Gotfryd z Bouillon.
Krucjata roku 1101, oblężenie Trypolisu i śmierć thumb|Cytadela Rajmunda (Mons Peregrinus) Rajmund był jednym z dowódców skazanej na zagładę krucjaty 1101 roku, gdzie został pokonany w Merzifon w Anatolii. Uciekł i wrócił do Konstantynopola. W 1102 udał się drogą morską z Konstantynopola do Antiochii, gdzie został uwięziony przez Tankreda z Hauteville, regenta Antiochii podczas niewoli Boemunda i został zwolniony dopiero po tym, jak obiecał, że nie będzie podejmował żadnych podbojów w kraju między Antiochią a Akką. Natychmiast złamał obietnicę, atakując i zdobywając Tartus oraz zaczął budować twierdzę na Mons Peregrinus ("Góra Pielgrzyma"), który miał pomóc w oblężeniu Trypolisu. Wspomagał go Aleksy I, który wolał przyjazne państwo w Trypolisie, mające być przeciwwagą dla wrogiego państwa w Antiochii. Rajmund zmarł 28 lutego 1105, zanim Trypolis został zdobyty.