Traktat został zawarty w maju 1290 i zawierał z jednej strony zaprzysiężenie przez władze Genui bezpieczeństwa i opieki nad muzułmańskimi podróżnymi, z drugiej zaś gwarancje bezpieczeństwa i swobody handlu dla genueńskich kupców w Egipcie. Aragonia była ważna dla Egiptu ze względu na wielkie centrum handlu jakim była Barcelona (stąd arabscy pisarze nazywali króla Aragonii Al-Barszanuni – „Barcelończyk”). Traktat zawarto w kwietniu 1290 i oprócz postanowień dotyczących handlu zawierał on także zobowiązanie Alfonsa III (1285–1291) do wspierania sułtana na morzu i lądzie w wypadku ofensywnych działań ze strony papieża lub jakiegokolwiek władcy frankijskiego, a także Genui, Wenecji, Bizancjum i zakonów rycerskich. Kalawun wydał także konwencję gwarantującą bezpieczeństwo obcym kupcom z takich krajów jak Chiny, Indie i Jemen. Chcąc wspierać handel krajowy zniósł także odmianę zakatu nazywaną zakat ad-dawlaba, która miała uderzać w muzułmańskich sklepikarzy.