Jerzy Orda pomagał również ratować Żydówkę chorą na tyfus plamisty Chaję Trajewicką.

Na początku lat pięćdziesiątych (niektóre źródła podają grudzień 1949), po odmówieniu przez Ordę nostryfikacji doktoratu mającej polegać na zdaniu egzaminu z marksizmu-leninizmu, został wyrzucony z pracy. Pracował jako dozorca. W 1950 znalazł zatrudnienie w Litewskiej Akademii Nauk na etacie portiera wykonując faktycznie pracę naukową. Napisał w tym czasie Historię Wielkiego Księstwa Litewskiego, której tłumaczenie na litewski pod swoim nazwiskiem bez wskazania autora wydał profesor Juozas Żiugżda (lit. Juozas Žiugžda).

Dopiero w maju 1958 znalazł zatrudnienie w Centralnym Archiwum Historycznym Litewskiej SRR na stanowisku starszego pracownika naukowego, gdzie pracował aż do 1972. Zajmował się analizą dokumentów, dokształcaniem kadr. Przez cztery lata prowadził utworzony przez siebie teatr poezji w ramach Instytutu Pedagogiki kształcącego nauczycieli dla szkół polskich. Był współzałożycielem zespołu pieśni i tańca „Wilia”.