thumb|250px|Leczenie głupoty (fragment) thumb|250px| Wycinanie kamienia (naśladowca Boscha, ok. 1550) Leczenie głupoty lub Wycięcie kamienia głupoty, () – alegoryczny obraz przypisywany Hieronimowi Boschowi, znajdujący się obecnie w muzeum Prado w Madrycie; jeden z pierwszych przykładów świeckiej sceny rodzajowej w malarstwie europejskim.
Dzieło z pewnością jest owocem warsztatu Boscha z udziałem artysty. Świadczą o tym niezgrabne, pozbawione wyrazu postacie biorące udział w scence. Widoczny w tle rozległy równinny krajobraz, bez skalistych kulis i załamywania perspektywy, namalowany w oparciu o zasady perspektywy powietrznej, przypominający bardzo pejzaż z Pokłonu Trzech Króli – bezsprzecznie jest autorstwa samego Boscha.
Opis obrazu Temat obrazuTen sam motyw przedstawiali później m.in. Pieter Bruegel St., Jan Sanders van Hemessen, Jan Steen, Frans Hals. odnosi się do hipotetycznej procedury medycznej wykonywanej przez europejskich znachorów w XV wieku polegającej na trepanacji czaszki chorego na głupotę (także szaleństwo) i wydobycie z jej środka kamienia szaleństwa''', uważanego za przyczynę szaleństwa lub opóźnienia umysłowego pacjenta.