Basil van Rooyen (ur. 19 kwietnia 1939 w Johannesburgu, zm. 14 września 2023Basil van Rooyen) – południowoafrykański kierowca wyścigowy. Uczestniczył w dwóch Grand Prix Formuły 1 wystawiając prywatnego Coopera i McLarena, ale nie ukończył żadnego z nich. Obecnie zajmuje się wynalazkami.
Życiorys Początkowo van Rooyen był inżynierem i motocyklistą. W 1963 roku pokonał w wyścigu Lotusem Cortiną mistrza BSCC i ETCC, Johna Whitmore’a, ścigającego się identycznym samochodem. Następnie Fordami Mustangami i Alfami Romeo GTA brał udział w wyścigach samochodów turystycznych w RPA, w których często dominował.
W 1968 roku do van Rooyena zadzwonił John Love z ofertą udostępnienia Coopera T79 na Grand Prix RPA, ponieważ Love kupił Brabhama BT20. Inni kierowcy wprawdzie nie chcieli dopuścić van Rooyena do startu, ale Południowoafrykańczyk ostatecznie wziął udział w Grand Prix. W kwalifikacjach ścigający się z numerem 25 van Rooyen zajął dwudzieste miejsce. Na 23 okrążeniu w Cooperze van Rooyena uszkodzeniu uległa uszczelka pod głowicą i musiał wycofać się z wyścigu.