Ponieważ pierwowzór powszechnie był uważany za symbol kiczu w literaturze, także jego adaptacja spotkała się z niepochlebnymi recenzjami krytyków. Odskocznią od tego melodramatu był film wojenny Do krwi ostatniej... (1978), opisujący szlak wojenny 1. Warszawskiej Dywizji Piechoty; w 1979 roku ukazała się jego telewizyjna, serialowa wersja.
W 1980 został kierownikiem artystycznym Zespołu Filmowego „Zodiak”. W ramach tego zespołu podjął prace nad kolejną adaptacją powieści, tym razem wybierając Znachora autorstwa Tadeusza Dołęgi-Mostowicza, której bohaterem jest lekarz doznający amnezji. Filmowy Znachor (1981) zyskał wielką popularność wśród widowni, natomiast krytycy byli bardziej sceptyczni, wskazując na zbytnią nostalgię filmu i karykaturalne przedstawienie rzeczywistości. Ostatnim filmem zrealizowanym przez Hoffmana przed transformacją ustrojową był Wedle wyroków twoich... (1983) o dramacie egzystencji Żydów w trakcie II wojny światowej, jednak został odrzucony przez krytyków ze względu na nieprzekonującą wizję zagłady Żydów.