Pentarchia – układ sił w polityce, w którym dominację sprawuje wspólnie pięć głównych ośrodków. W stosunkach międzynarodowych jest to wspólna dominacja pięciu mocarstw („koncert mocarstw”). Termin „pentarchia” pojawił się w odniesieniu do polityki międzynarodowej w pracy Maxa Lenza Wielkie mocarstwa (1900) – wówczas do tego grona zostały zaliczone: Wielka Brytania, Francja, Rosja, Niemcy i Stany ZjednoczoneP. Kennedy: Mocarstwa świata. Narodziny, rozkwit, upadek, s. 428 i nast.J. Krasuski: Historia Rzeszy Niemieckiej 1871-1945, s. 171..

Przykłady: W Europie od 1815 po kongresie wiedeńskim główną rolę odgrywał system 5 mocarstw. Były to: Wielka Brytania, Rosja, Francja, Prusy i Austria. System ten uległ załamaniu z powodu konfliktów między jego uczestnikami: wojna krymska 1853–1856, wojna prusko-austriacka 1866, wojna francusko-pruska 1870 i powstanie Cesarstwa Niemieckiego. „System wersalsko-waszyngtoński” ukształtowany w wyniku traktatów l. 1919–1922 po I wojnie światowej, w którym nowy ład miały gwarantować mocarstwa zwycięskie: Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja, Japonia i WłochyGłówne problemy stosunków międzynarodowych w okresie międzywojennym 1919-1939.. System ów załamał się pod koniec lat 20. XX w.