w związku z geopolitycznymi roszczeniami mocarstw nieusatysfakcjonowanych: Włoch, Japonii, Niemiec i ZSRR, a także powrotu USA do polityki izolacjonizmu. System kairsko-jałtańsko-poczdamski po II wojnie światowej. Świat w 1945 miał być zarządzany przez pięć głównych mocarstw: USA, ZSRR, Wielką Brytanię, Francję i Chiny. Znalazło to odzwierciedlenie w przyznaniu tym państwom stałego miejsca w Radzie Bezpieczeństwa ONZ i prawa veta. Jednakże już wkrótce okazało się, że Francja i Chiny są zbyt słabe do odgrywania roli globalnej, Imperium brytyjskie zaczęło rozpadać się, zaś między USA a ZSRR (określanymi mianem supermocarstw) rozpoczęła się zimna wojna. W latach 70. XX w. idea pentarchii powróciła na skutek konfliktu radziecko-chińskiego i uniezależniania się ekonomicznego Europy Zachodniej. W 1973 Saul Cohen wymienił 5 mocarstw pierwszej rangi – o znaczeniu globalnym: USA, ZSRR, Wspólnota Europejska, Chiny i JaponiaSaul Cohen, Geography and Politics in World divided, New York 1973.. Wcześniej te same mocarstwa wymienił jako wiodące w przyszłości – prezydent USA Richard Nixon w 1971 r. Nowa Pentarchia.