thumb|Francesco Durante Francesco Durante (ur. 29 czerwca 1844 w Letojanni, zm. 2 października 1934 tamże) – włoski lekarz, chirurg i neurochirurg, autor podręcznika chirurgii w trzech tomach (1895) i wielu prac naukowych, polityk, senator Królestwa Włoch.

Życiorys Był synem Domenico Durante (1817–1903) i Giovanny Galeano. Jego ojciec był robotnikiem pracującym przy budowie pierwszej drogi Letojanni i pierwszym burmistrzem tego miasta (w latach 1800–1884). Francesco studiował medycynę, najpierw na Uniwersytecie w Mesynie, potem na Uniwersytecie w Neapolu, gdzie jego nauczycielami byli Giuseppe Ciaccio i . Tytuł doktora medycyny otrzymał 7 stycznia 1868. Następnie uzupełniał studia w dziedzinie anatomii i patologii, najpierw we Florencji u Paciniego, potem w Berlinie u Virchowa, w Wiedniu u Strickera i Billrotha, w Londynie u Listera i w Paryżu w laboratorium Ranviera. Podczas wojny francusko-pruskiej ochotniczo służył po stronie niemieckiej jako lekarz Czerwonego Krzyża. W 1872 powołany przez na Uniwersytet w Rzymie, gdzie przez następny rok wykładał patologię chirurgiczną. W 1873 roku otrzymał katedrę patologii chirurgicznej w Rzymie, dwa lata później katedrę patologii na Uniwersytecie w Katanii. W 1881 został profesorem patologii chirurgicznej na Uniwersytecie Padewskim, rok później przeniósł się do Rzymu.