thumb|240px|Vinko Globokar, 2006 Vinko Globokar (ur. 7 lipca 1934 w Anderny, Francja) – słoweński kompozytor i puzonista.

Życiorys Jest synem górnika – imigranta ze Słowenii zamieszkałego w lotaryńskim zagłębiu górniczym. Jego ojciec uczestniczył w słoweńskim chórze wiejskim. Vinko uczył się gry na fortepianie u słoweńskiego nauczyciela. W szkole zapoznał się z językiem i kulturą Francji.

Od trzynastego do dwudziestego pierwszego roku życia mieszkał Globokar w stolicy Słowenii – Lublanie, grając w zespole jazzowym Bojana Adamicia. Od roku 1949 studiował w lublańskim konserwatorium grę na puzonie. W roku 1950 został członkiem radiowej orkiestry jazzowej.

W latach 1955–1959 kontynuował naukę gry na puzonie w Konserwatorium Paryskim u André Lafosse’a.

W latach 1960–1963 studiował prywatnie kompozycję i dyrygenturę u René Leibowitza. Za jego pośrednictwem zetknął się z Claude Lévi-Straussem, Jean-Paul Sartrem i innymi francuskimi intelektualistami.

Na zaproszenie Luciano Berio przeniósł się 1964 do Berlina, by kontynuować u niego studia. W latach 1965–1966 uczestniczył w Center for Creative and Performing Arts w Buffalo (USA). Następnie dzielił czas na komponowanie i działalność koncertową.

1968 zamieszkał w Kolonii i na tamtejszej Hochschule für Musik Köln uczył gry na puzonie.