W latach 1967–1976 pracowała na stanowisku asystenta. Przeszła do Pracowni Litologii Osadów Czwartorzędowych. Badania jej dotyczyły przede wszystkim litologiczno-petrograficznego składu glin morenowych, pod kątem możliwości wykorzystywania ich jako przewodnich poziomów glacjalnych, ważnych przy ustalaniu litostratygrafii utworów plejstoceńskich.
Praca doktorska Mikrorzeźba powierzchni ziarn kwarcu z lessów – jako podstawa do wnioskowania o cechach środowisk alimentacyjnych, transportu i sedymentacji tych osadów, była wykonana pod kierunkiem prof. Elżbiety Mycielskiej-Dowgiałło w 1994.
W 1996 została laureatką zespołowej nagrody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, przyznanej za Atlas geologiczny południowego Bałtyku.
W latach 1976–2000 pracowała na stanowisku adiunkta. Od 1978 brała udział w pracach nad Szczegółową mapą geologiczną Polski w skali 1: 50 000, w rejonie północno-wschodniej i środkowej Polski. Zajmowała się składem petrograficznym żwirów pochodzących z glin morenowych. Wyliczone współczynniki petrograficzne były podstawą rozpoziomowywania litostratygraficznego i chronostratygraficznego tych glin. Badała również litogenezę osadów piaszczystych.