– po wkroczeniu na Wileńszczyznę wojsk sowieckich – przeszedł 20 września, wraz ze swoją jednostką granicę litewską, gdzie został internowany. Przebywał w obozach w Połądze i Wiłkowyszkach. Po zajęciu Litwy przez ZSRR latem 1940 r. wywieziony został do obozu Pawliszczew-Bor, następnie w czerwcu 1941 r. na Półwysep Kolski, a w lipcu do obozu w Suzdalu. Po zawarciu układu Sikorski-Majski stawił się we wrześniu 1941 r. ponownie do służby w ośrodku w Tatiszczewie k. Saratowa. Wyznaczony został zastępcą dowódcy plutonu zwiadowców pieszych w 13 pułku piechoty. Na bazie tego pułku, w trakcie późniejszej reorganizacji, powstał 13 Wileński batalion strzelców, w którego szeregach W.Jezierski przeszedł cały szlak wojenny, aż do rozwiązania baonu w 1947 r. Szlak ten prowadził przez Kirgistan, Persję, Irak, Palestynę, Egipt i Włochy. W czasie kampanii włoskiej – pełnił wtedy obowiązki szefa 4 kompanii 13 Wileńskiego batalionu strzelców – był dwukrotnie ranny ;