Po rocznym remoncie prac zaprzestano, ponieważ roszczenia do zamku zgłosili potomkowie Kazimierza Arkuszewskiego zarzucający, że Skarb Państwa sprzedał pałac bez zgody Ministra Kultury. W związku z tym Sąd Wojewódzki w Katowicach, mimo wydanych już 3 mln dolarów na remont, zakazał Barbarze Piaseckiej-Johnson prowadzenia dalszych prac. W 1996 r. Sąd Okręgowy w Katowicach uznał, że akt notarialny sprzedaży jest nieważny, ponieważ na sprzedaż nie wyraził zgody Minister Kultury. Postępowanie odwoławcze w tej sprawie nie zakończyło się aż do śmierci Piaseckiej-Johnson w kwietniu 2013 r..
Fortyfikacje bastionowe Obwarowania zamku rozpoczął budować kasztelan krakowski Jerzy Zbaraski około 1620 roku, a po przerwie po jego śmierci, ukończył je Stanisław Warszycki około 1645 roku. Umocnienia na planie prostokąta o wymiarach zewnętrznych od 168 do 217 metrów składały się z sześciu bastionów o charakterze włoskich piatta-form. Bastiony łączył wał, który miał wysokość od 10 do 16 metrów i pierwotnie był oskarpowany murem z kamienia łamanego z narożnikami z kamiennego ciosu. Widoczny dziś płaszcz ceglany na wałach został dodany około 1874–1894 roku. Szerokość górnej powierzchni wału wynosi około 10 metrów, co w XVII wieku umożliwiało ustawienie na nim ciężkiej artylerii. Przedpiersie było murowane.