Bitwy o Kefar Darom były toczone pomiędzy żydowską organizacją paramilitarną Hagana a różnymi siłami arabskimi o kibuc Kefar Darom podczas wojny domowej w Palestynie (1947–1948) i wojny o niepodległość (1948–1949). Wszystkie arabskie ataki zakończyły się niepowodzeniem, jednak przedłużające się oblężenie doprowadziło do ewakuacji obrońców kibucu 8 lipca 1948.
Tło wydarzeń Kibuc Kefar Darom został pierwotnie założony przez hodowcę cytrusów Tuvie Millera. Był on położony z dala od reszty osiedli żydowskich w Mandacie Palestyny. Podczas Arabskiej rewolty 1936 kibuc został zniszczony.
W 1946 Agencja Żydowska przedstawiła plan budowy jedenastu osiedli na pustyni Negew. Celem było rozszerzenie granic przyszłego państwa żydowskiego, a jednocześnie budowa osiedli spełniających pierwszą linię obrony w przypadku wrogiej napaści. W dniu 6 października nastąpiło ponowne założenie kibucu Kefar Darom. Równocześnie z nim założono kibuce Be’eri i Tekuma. Kefar Darom było położone przy ważnej strategicznie nadbrzeżnej drodze.
Wojna domowa (1947–1948)