Działanie nacjonalizmu banalnego jest wzmacniane dzięki odpowiedniej edukacji i wychowaniu, nakierowanych na utrwalanie tradycji narodowej.
Michael Billig podkreśla, że całe niebezpieczeństwo nacjonalizmu banalnego polega na tym, że reprodukuje instytucje, które dysponują olbrzymim arsenałem broni i w sytuacjach krytycznych, jak konflikt zbrojny czy protesty masowe, może przerodzić się w tzw. nacjonalizm „gorący” i tym samym doprowadzić do przelewania krwi w imię narodu i państwa narodowego.
Krytycy teorii nacjonalizmu banalnego nie zaprzeczają jego istnieniu, jednak sugerują, że era nacjonalizmu jako pozostałość minionej epoki odchodzi już w przeszłość.
Przypisy
Bibliografia Michael Billig Banalny nacjonalizm, tłum. Maciej Sekerdej, wyd. Znak, Kraków 2008, s. 344, (Banal Nationalism 1995) Tim Edensor Tożsamość narodowa, kultura popularna i życie codzienne, tłum. Agata Sadza, Wyd.UJ Kraków 2005, s. 268, Krzysztof Jaskułowski: Nacjonalizm bez narodów. Nacjonalizm w koncepcjach anglosaskich nauk społecznych. Seria Monografie Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, Wrocław 2009, s. 472,
Kategoria:Nacjonalizm