Natychmiast rzucił pracę i przeniósł rodzinę do dwupokojowego domu swojej matki, gdzie zażądał, by jej samochód i sypialnia pozostały całkowicie nietknięte jako miejsca poświęcone jej pamięci, co jeszcze bardziej izolowało jego rodzinę.

Po przeprowadzce ojciec Genie coraz częściej zamykał ją w drugiej sypialni na tyłach domu, podczas gdy reszta rodziny spała w salonie. Na około 13 godzin dziennie przywiązywał ją do dziecięcej toalety za pomocą prowizorycznej uprzęży, do wykonania której zmusił jej matkę. Uprząż ta miała pełnić funkcję kaftana bezpieczeństwa, a gdy Genie w niej przebywała, miała na sobie jedynie pieluchę i mogła poruszać jedynie dłońmi i stopami. W nocy zazwyczaj wiązał ją w śpiworze i umieszczał w łóżeczku z metalową siatką, unieruchamiając jej ręce i nogi. Badacze sądzą, że czasami pozostawiał ją na noc na dziecięcej toalecie. Kiedy rodzina po raz pierwszy wprowadziła się do domu, ojciec od czasu do czasu pozwalał Genie przebywać na podwórku w małym kojcu, ale podobno rozgniewała go, niszcząc go, aby się wydostać. Osoby, które później z nią pracowały, zinterpretowały to jako oznakę, że pozostawiano ją w nim samą i bez nadzoru przez dłuższy czas. Wkrótce postanowił w ogóle nie pozwalać jej wychodzić na zewnątrz i całkowicie zamknął ją w sypialni.