Czasami twierdziła, że w nieokreślonym momencie Genie wypowiedziała pojedyncze słowa, choć nie potrafiła ich sobie przypomnieć a innym razem mówiła, że Genie nigdy nie wypowiedziała ani jednego słowa. Badacze nigdy nie ustalili, która z tych wersji jest prawdziwa.
W wieku 11 miesięcy Genie nadal cieszyła się ogólnie dobrym stanem zdrowia i nie stwierdzono u niej żadnych nieprawidłowości umysłowych, jednak jej waga spadła do 11. percentyla. Naukowcy, którzy później ją badali, uznali to za oznakę, że zaczynała cierpieć na pewien stopień niedożywienia.
Kiedy miała 14 miesięcy, zachorowała na gorączkę i zapalenie płuc, a jej rodzice zabrali ją do pediatry, który wcześniej jej nie badał. Pediatra stwierdził, że choć choroba uniemożliwiała postawienie ostatecznej diagnozy, istniało prawdopodobieństwo, że dziewczynka cierpi na upośledzenie umysłowe oraz że może występować u niej zaburzenie czynności mózgu zwane żółtaczką jąder podkorowych, co dodatkowo utwierdziło jej ojca w przekonaniu, że jest ona poważnie upośledzona umysłowo.