jeszcze w tym samym roku zatrzymany po raz drugi, został skazany na zsyłkę do Archangielska. Do Moskwy wrócił w 1923 i ponownie zamieszkał w Monasterze Nowospasskim jako jego przełożony. Wiosną 1923 został aresztowany po raz trzeci i zwolniony po trzech i pół miesiąca. 27 marca 1926 w Niżnym Nowogrodzie przyjął chirotonię na biskupa muromskiego, wikariusza eparchii włodzimierskiej. W charakterze konsekratorów wystąpili metropolita niżnonowogrodzki Sergiusz, biskup peresławski Damian oraz biskup wasilsurski Makary. Od września 1927 był wikariuszem eparchii saratowskiej z tytułem biskupa bałaszewskiego, zaś od grudnia tego samego roku - biskupem rostowskim, wikariuszem eparchii jarosławskiej i rostowskiej. Godności te miały charakter jedynie tytularny, gdyż od 1926 duchowny posiadał urzędowy zakaz wyjazdu z Moskwy. Służył w cerkwi Dziewięciu Męczenników z KyzikuСоветский период.
6 lutego 1928 ogłosił wypowiedzenie posłuszeństwa zastępcy locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolicie Sergiuszowi (Stragorodskiemu), przyłączając się do grupy duchownych zgromadzonych wokół byłego metropolity leningradzkiego Józefa (josifianie).