Decyzję tę podjął wspólnie z ordynariuszem eparchii jarosławskiej i rostowskiej metropolitą Agatangelem oraz dwoma pozostałymi wikariuszami eparchii - biskupem uglickim Serafinem oraz arcybiskupem Warłaamem (Riaszencewem). W związku z tym krokiem został 11 kwietnia 1928 suspendowany. W maju 1928 ogłosił swój powrót do kanonicznego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i od 30 maja 1928 ponownie mógł swobodnie odprawiać nabożeństwa. Jednak jeszcze w tym samym roku został aresztowany i osadzony w więzieniu w Jarosławiu, zaś po uwolnieniu na nowo przyłączył się do josifian. W 1933 przeniesiony w stan spoczynku.
7 grudnia 1935 aresztowany w Wołogdzie i skazany na pięcioletnią zsyłkę do Czymkentu, zaś w 1937 uwięziony ponownie i skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Stracony w listopadzie 1937 pod Czymkentem razem z metropolitami Józefem (Pietrowychem) i Cyrylem (Smirnowem).
W 1981 został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji.
Przypisy
Bibliografia Biogram w bazie prawosławia rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Antysergianie Kategoria:Eparchia jarosławska Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy Monasteru Nowospasskiego