Siły geologiczne wydźwignęły platformę koralową ponad poziom morza około 20 milionów lat temu.
Wyspa Lisianskiego jest objęta ochroną prawną jako część Papahānaumokuākea Marine National Monument.
Historia Nie ma archeologicznych świadectw bytności ludzi na Wyspie Lisianskiego, ale w tradycji ustnej zachowały się opowieści świadczące, że rdzenni Hawajczycy wiedzieli o istnieniu Północno-Zachodnich Wysp Hawajskich. Kulturowo były one uznawane za krainy przodków, nieprzeznaczone dla żyjących. Badacze kultury hawajskiej powiązali Wyspę Lisianskiego z nazwą Kapou, oznaczającą „słup”, „filar”, „kolumnę”; rdzeń pou wiąże się z określeniami he‘e-ua, „zroszony deszczem” lub he‘e-lani „obmyty przez niebo”. Wyrażenie to może oznaczać filar podtrzymujący niebo i sprowadzający chmury deszczowe lub nawiązywać do tęczy sięgającej chmur. Późniejsza hawajska nazwa Papa‘āpoho oznacza po prostu „płaski obszar z zagłębieniem”, co opisuje ukształtowanie wyspy.