Spośród Europejczyków pierwszy dotarł do tej wyspy rosyjski żeglarz Jurij Lisianski, którego statek „Newa” 15 października 1805 roku osiadł na tutejszych rafach. Dopiero po wyrzuceniu dział i innych ciężarów statek znów znalazł się na wodzie, ale nagły szkwał ponownie zepchnął go na rafę. Marynarze musieli pozbyć się kotwic, lin i innych ciężkich obiektów, zanim wydostali się z pułapki; szczęśliwie następnego dnia pogoda pozwoliła im je odzyskać. Kapitan Lisianski nazwał rafy imieniem swojego statku, a o wyspie zapisał, że „nie obiecuje podróżnikowi nic oprócz pewnego niebezpieczeństwa”. Później także inne jednostki rozbiły się na tutejszych rafach, a statek ratujący rozbitków w 1844 roku przywiózł na nią myszy, które wraz z później sprowadzonymi królikami zdewastowały przyrodę wyspy. Wyspa została włączona do Królestwa Hawajów 10 maja 1857 roku przez króla Kamehameha IV. Królestwo w 1890 wydzierżawiło ją firmie zajmującej się wydobyciem guana. Co najmniej od 1904 roku japońscy kłusownicy zabijali gniazdujące tam ptaki, aby pozyskać ich pióra. W 1909 Stany Zjednoczone objęły ptaki ochroną, a wyspa stała się częścią Hawaiian Islands Bird Reservation.