Julian Ochman (ur. 12 lutego 1917 w Stanisławowie, zm. 8 marca 2006 w Gdyni) – polski wojskowy, oficer Marynarki Wojennej, uczestnik obrony Wybrzeża we wrześniu 1939 roku, więzień niemieckich oflagów, w latach powojennych między innymi szef Sztabu Głównego MW, dowódca okrętów i zespołów okrętów. Po przejściu do rezerwy pełnił między innymi funkcje kapitana portu gdyńskiego i oficera floty handlowej.
Życiorys Ojciec Julian Ochmana, Józef, był kierownikiem warsztatów kolejowych w Stanisławowie. Po ukończeniu miejscowego gimnazjum, Julian Ochman wstąpił w 1936 roku do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu. W sierpniu 1939 roku był praktykantem na niszczycielu „Wicher”, by po ogłoszeniu powszechnej mobilizacji otrzymać przydział do Dywizjonu Minowców, jako oficer wachtowy na trałowcu „Czajka”. Pozostał na jego pokładzie do dnia opuszczenia bandery 15 września, czasowo pełniąc obowiązki zastępcy dowódcy okrętu, po czym wraz z całą załogą dołączył do lądowej obrony cypla helskiego. 27 września, w ramach wojennej promocji, został podporucznikiem marynarki. Po kapitulacji 2 października dostał się do niewoli niemieckiej. Do końca wojny przebywał w oflagach X B Nienburg, XVIII C Spittal i II C Woldenberg.