Bitwa o Nirim – bitwa, która została stoczona pomiędzy żydowską organizacją paramilitarną Hagana a egipską armią o kibuc Nirim w pierwszym dniu I wojny izraelsko-arabskiej (15 maja 1948). Egipcjanom nie udało się zdobyć kibucu i po siedmiu godzinach walk wycofali się.
Tło wydarzeń thumb|left|160px|Budowa fortyfikacji obronnych w kibucu Nirim W 1946 Agencja Żydowska przedstawiła plan budowy jedenastu osiedli na pustyni Negew. Celem było rozszerzenie granic przyszłego państwa żydowskiego, a jednocześnie budowa osiedli spełniających pierwszą linię obrony w przypadku wrogiej napaści. W dniu 6 października nastąpiło założenie kibucu Nirim. Równocześnie z nim założono kibuce Kefar Darom, Be’eri i Tekuma.
Gdy na wiosnę 1948 egipscy dowódcy wojskowy przygotowywali plany interwencji zbrojnej w ogarniętym wojną domową Mandacie Palestyny dostrzeżono strategiczne położenie przygranicznych żydowskich osiedli. Egipska armia planowała w pierwszej fazie wojny przeprowadzić natarcie w kierunku dzisiejszego miasta Aszkelon. Ponieważ istniała tylko jedna nadmorska droga, gen. Ahmad Ali al-Muwawi obawiał się, że szlaki zaopatrzenia egipskich wojsk znajdą się w niebezpieczeństwie ataków z tych żydowskich osiedli.