Stanowiły one bezpośrednie zagrożenie dla egipskich wojsk i dlatego musiałby być zajęte w pierwszym dniu wojny.
Dowództwo żydowskiej Hagany zdawało sobie sprawę ze strategicznego położenia kibucu Nirim. Do jego obrony wyznaczono 39-45 członków (w tym 12 kobiet) 8 Batalionu z Brygady Negew. Osada została ogrodzona i pośpiesznie ufortyfikowana. Stanowiska ogniowe wybudowano w czterech rogach osady. Pośrodku wzniesiono bunkier dowodzenia, który był połączony okopami ze wszystkimi pozycjami obrony. Obrońcy utrzymali na swoje uzbrojenie 34 karabiny i pistolety maszynowe, 2 lekkie karabiny maszynowe oraz moździerz (kaliber 52 mm). Poziom wyszkolenia obrońców był zbliżony do standardów kompanii szturmowych Palmach.
Przebieg bitwy Podczas I wojny izraelsko-arabskiej, wczesnym rankiem 15 maja kibuc Nirim znalazł się pod ciężkim ostrzałem artyleryjskim, który był prowadzony przez egipską artylerię z rejonu Rafah. Ostrzał był prowadzony przez haubicoarmaty 25-funtowe przez cztery godziny i spowodował duże szkody w zabudowie osady (wszystkie budynki zostały zniszczone bądź w poważnym stopniu uszkodzone). Rannych zostało także 12 jej mieszkańców.