Następujące po sobie sceny to: Forza Venite Gente (Już, chodźcie wszyscy!), piosenka otwierająca musical, przedstawia Franciszka zdejmującego dotychczasowe szaty mieszczańskie i przywdziewającego habit minorycki. Sorella Provvidenza (Siostra Opatrzność), hymn na cześć Opatrzności, która towarzyszyła Franciszkowi i jego naśladowcom, pierwszym franciszkanom. Stanotte Ragazzi (W tę noc, chłopaki), piosenka przyjaciół Franciszka, którzy smucą się, iż ich starego kompana nie ma już wśród nich; jak wynika ze słów piosenki, był on jednym z filarów ich radosnej komitywy ("è vuota la città, è morta l'allegria", "miasto jest puste, umarła radość"). I Miei Capelli (Moje włosy), przedstawiony zostaje moment, w którym Klara Offreduccio postanawia zostać mniszką i obciąć włosy – znak piękności niewieściej i wstąpienia na drogę pokuty. Ventiquattro Piedi Siamo (Jest nas dwadzieścia cztery stopy), przyszedł czas na instytucjonalne potwierdzenie wspólnoty, Franciszek z towarzyszami udają się do papieża do Rzymu. E Volare Volare (Ach, latać, latać), kazanie do braci ptaków, jeden ze znanych epizodów z życia świętego. Posso Dire Amore A Tutti (Kochać mogę każdego), według legend, zanim Klara została mniszką, była zakochana we Franciszku; w piosence święta opowiada o swojej wątpliwości: mogę kochać wszystkich, ale nie mogę kochać ciebie;