Odszedł wówczas od naturalizmu w kierunku „realistycznego romantyzmu”, oddając pierwszeństwo barwie, światłu i kontrastom.

W 1898 był współzałożycielem grupy „Berlińskiej Secesji”, skupiającej modernistycznie ukierunkowanych młodych twórców berlińskich; jako sekretarz wszedł w skład jej zarządu i poświęcił jej resztę swego życia artystycznego (pierwsza wystawa prac członków „Secesji” odbyła się 20 maja 1899).

W latach 90. XIX wieku zainteresował się również stylizacją, w której odszedł od realistycznego prezentowania motywów. Przeżył także fascynację sztuką japońską. W latach 1896–1900 odbył kilka podróży do Skandynawii; ich wynikiem były malownicze pejzaże nadmorskie i górskie oraz motywy wsi skandynawskiej. Zainteresował się także sztuką użytkową: zdobnictwem wyrobów rękodzielniczych, obwolut książkowych i projektowaniem wzorów tapet.