Tajna Organizacja Wojskowa Gryf Pomorski (TOW Gryf Pomorski, Gryf Pomorski) – polska wojskowo-cywilna organizacja konspiracyjna, będąca największą pomorską organizacją wojskową podczas II wojny światowej. Teren jej działania obejmował początkowo Kaszuby, w następnych miesiącach rozszerzył się również o inne regiony na Pomorzu.
Struktura organizacyjna Strukturę organizacji określał Statut. Na czele TOW „Gryf Pomorski” stała Rada Naczelna, której podlegały dwa osobne piony organizacyjne: Główny Wydział Organizacyjny, zajmujący się działalnością cywilną, i Komenda Naczelna, odpowiedzialna za działalność wojskową. Zgodnie z założeniem władze w Komendzie Naczelnej mieli sprawować oficerowie rezerwy Wojska Polskiego (WP). W skład Rady Naczelnej wchodzili: Prezes, dwóch Zastępców, Kapelan, Sekretarz, Przewodniczący Sądu Organizacyjnego, Komisja Kontrolująca, Komisja Pomocy Finansowej, Wywiad oraz nieprzydzieleni członkowie. W niektórych dokumentach jako organ sprawujący władzę w organizacji jest podawana Rada Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”, która w niesprecyzowanym czasie zmieniła nazwę na Radę Naczelną. Na przełomie 1942 i 1943 roku prezesem Rady Naczelnej był ks. Józef Wrycza, a jego zastępcą Józef Dambek. Zdaniem historyka Krzysztofa Steyera ks.