Od 1927 do 1928 był biskupem nowotorskim, wikariuszem eparchii twerskiej, następnie od stycznia do października 1928 – biskupem pietrowskim, wikariuszem eparchii saratowskiej, zaś od listopada 1928 do 1929 – biskupem wolskim, wikariuszem tej samej eparchii. W 1933 otrzymał godność biskupa astrachańskiego. W roku następnym podniesiony do godności arcybiskupiej. W kwietniu 1939 na własną prośbę odszedł w stan spoczynku. W październiku tego samego roku został skierowany do służby w cerkwi Opieki Matki Bożej w Kujbyszewie – jednej z ostatnich czynnych cerkwi w eparchii kujbyszewskiej. Jako duchowny całkowicie lojalny wobec locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity Sergiusza miał w Kujbyszewie zwalczać wpływy josifian oraz odnowicieli, gromadząc wiernych wokół kanonicznej Cerkwi.