W 1938 roku pozostawał w jawnej opozycji wobec układu monachijskiego i premiera Chamberlaina. Po wybuchu II wojny światowej powrócił w szeregi Royal Navy jako ochotnik.
Od lipca 1940 do października 1941 roku, jako Szef Operacji Połączonych, tworzył pierwsze formacje brytyjskich komandosów. Później, wobec szwankującego zdrowia, przeszedł ponownie w stan spoczynku, pozostając wciąż członkiem Izby Gmin i udzielając się publicznie na rzecz zwycięstwa. W styczniu 1943 roku został kreowany baronem Keyes (Baron Keyes of Zeebrugge and Dover in the County of Kent), wchodząc w skład Izby Lordów. W drugiej połowie 1944 roku, jako osoba wciąż popularna, wyjechał na szereg spotkań i odczytów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, by przez obszar działań wojennych na Pacyfiku dotrzeć do Australii i Nowej Zelandii. W październiku tegoż roku pełnił funkcję obserwatora przy sztabie amerykańskim podczas walk na Filipinach. Do Wielkiej Brytanii powrócił w kwietniu 1945 roku. Zmarł w swej posiadłości w Buckingham 26 grudnia tegoż roku.