W efekcie struktura maszyny składa się z około 2100 nowych części i 750 zaadaptowanych z innych maszyn.
Samolot wystawiony został na 36. Międzynarodowym Salonie Lotniczym i Astronautycznym w Paryżu. W końcu 1985 prototyp 004 trafił do Kanady, gdzie wymieniono silnik na turbośmigłowy Pratt & Whitney Canada PT6A-25A, a także wymieniono awionikę, instalację tlenową, a instalację pneumatyczna zastąpiono hydrauliczną. Dodano również cztery zamki na dodatkowe zbiorniki paliwa lub uzbrojenie. Po tych przeróbkach egzemplarz 004 przemianowano na PZL-130T Turbo Orlik. Przebudowana maszyna została oblatana 13 lipca 1986 i w tym samym roku zaprezentowano go w Chinach. Początkowy brak zainteresowania samolotem ze strony wojska spowodował, że Orlika zaczęto promować w Kanadzie, Irlandii, Grecji i państwach Ameryki Południowej. Początkowo Kolumbia zgłosiła zainteresowanie na 80 sztuk samolotów tej klasy, również w wersji przeciwpartyzanckiej, z uzbrojeniem dostarczonym przez belgijską firmę FN-Herstal. W 1987 samolot ten uległ katastrofie, w której zginęło dwóch pilotów (Polak i kolumbijski oficer, który testował maszynę). Katastrofa samolotu przekreśliła szanse na eksport do Ameryki Południowej.