W obydwu modelach wymagane jest uprzednie zdobycie doświadczenia na rynku krajowym, przed ekspansją na rynki zagraniczne, a ekspansja odbywa się stopniowo według kryterium bliskości geograficznej. W obydwu modelach wymaganą determinantą dalszej ekspansji jest wzrost poziomu wiedzy empirycznej, przy czym model Uppsala mówi, że poziom zaangażowania może również się zmniejszyć lub wygasnąć, jeżeli wydajność przedsięwzięcia nie jest wystarczająca.
Model Uppsala postuluje rozpoczynanie sprzedaży zagranicznej od nieregularnych działań eksportowych, natomiast model POM jako pierwszy etap postuluje regularny eksport (model POM zakłada, że pierwsze rozszerzenie działalności przedsiębiorstwa polega na ekspansji na nowe rynki zagraniczne).
Wnioski płynące z modelu Uppsala Z modelu uppsalskiego internacjonalizacji przedsiębiorstw płyną następujące wnioski dla holistycznej teorii umiędzynarodowienia przedsiębiorstwaNa podstawie: :