Model ten kładzie nacisk na, zakorzeniony w teorii organizacji i zarządzania, mechanizm uczenia się organizacji. W wyniku nabywania wiedzy (uczenia się) przez przedsiębiorstwo, jego zaangażowanie w działalność za granicą wzrasta. Główną barierą internacjonalizacji jest brak wiedzy.
Etapy modelu Uppsala Modele etapowe, w zależności od autorstwa, wyróżniają od 3 do 8 sekwencyjnych etapów. Model Uppsala wyróżnia cztery etapy umiędzynarodowienia przedsiębiorstwa, a mianowicie: nieregularny eksport, eksport przez pośredników, utworzenie filii handlowych, podjęcie produkcji za granicą.
Kolejne rozwinięcie koncepcji wprowadziło do modelu etap zerowy internacjonalizacji, określany mianem internacjonalizacji krajowej, składający się z trzech faz: brak woli do rozpoczęcia eksportu, nieznaczna wola do rozpoczęcia eksportu, znaczna wola rozpoczęcia eksportu.
Model Uppsala a Model POM W literaturze model Uppsala często bywa porównywany do modelu POM (ang. Product – Operation mode – Market) ze względu na duże podobieństwo tych obydwu modeli teoretycznych wyjaśniających proces internacjonalizacji przedsiębiorstw.