Chajjim Bar-Lew (hebr.: חיים בר-לב, ang.: Haim Bar-Lev, ur. 16 listopada 1924 w Wiedniu w Austrii, zm. 7 maja 1994 w Tel Awiwie w Izraelu) – izraelski dowódca wojskowy w stopniu generała porucznika (raw alluf), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela, w latach 1968–1972 szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela, później minister w kolejnych rządach.
Życiorys Młodość Urodził się jako Chajjim Brotzlewski w żydowskiej rodzinie w Wiedniu, w Austrii. Dorastał w Zagrzebiu w Jugosławii (obecna Chorwacja). W 1939 przyłączył się do piątej alii i wyemigrował do Mandatu Palestyny. W 1942 ukończył szkołę rolniczą Mikwe Jisra’el.
Służba wojskowa W 1942 wstąpił do żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. Służył w różnych jej oddziałach, przechodząc między innymi specjalistyczne szkolenie w Palmach. Ukończył szkolenia pilotażu samolotów i spadochroniarstwa. Uczestniczył w licznych operacjach Hagany. W 1946 został dowódcą kompanii D Palmach i wykonał rozkaz wysadzenia mostu Allenby Bridge w pobliżu Jerycha. Uniemożliwiono w ten sposób przejście arabskiej milicji z Transjordanii do Mandatu Palestyny. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1947 został dowódcą 8 Batalionu Palmach, który należał do Brygady Negew z siedzibą w kibucu Ce’elim w zachodniej części pustyni Negew.