W 1948 został oficerem operacyjnym Brygady Negew.
Podczas wojny o niepodległość jednostki Hagany stały się oddziałami Sił Obronnych Izraela. W trakcie tej wojny Bar-Lew wziął udział w bitwie o kibuc Nirim i dowodził batalionem w operacji Horew. W 1952 został mianowany oficerem operacyjnym w Północnym Dowództwie, i w 1954 objął dowództwo nad Brygadą Giwati. Podczas kryzysu sueskiego w 1956 został w trybie awaryjnym przeniesiony na stanowisko dowódcy 27 Brygady Pancernej (jednostka rezerwowa 77 Dywizji), która najpierw zdobyła Strefę Gazy, a następnie śmiałym manewrem weszła na półwysep Synaj i dotarła do Kanału Sueskiego. W tym samym roku ukończył Akademię Wojskową w Wielkiej Brytanii.
Dowódca Korpusu Pancernego W lipcu 1957 został mianowany dowódcą Korpusu Pancernego i w październiku 1958 otrzymał awans na pułkownika (alluf miszne). W 1961 ukończył studia na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku na kierunku zarządzania biznesem. W 1964 został szefem zarządzania operacyjnego w Sztabie Generalnym Sił Obronnych Izraela.